Τενοντοπάθεια του Επιγονατιδικού

Η Τενοντοπάθεια του Επιγονατιδικού ή Jumpers Knee αφορά την εκφύλιση του επιγονατιδικού τένοντα, ο οποίος συνδέει την επιγονατίδα με την κνήμη και είναι υπεύθυνος για την έκταση του γόνατος. Η τενοντοπάθεια του επιγονατιδικού προκαλείται κυρίως από αθλήματα που περιλαμβάνουν συχνά άλματα, όπως είναι το μπάσκετ και το βόλεϊ, ενώ σε μικρότερο βαθμό παρατηρείται και σε άλλα αθλήματα, όπως είναι το ποδόσφαιρο, η ποδηλασία και η άρση βαρών.

Η κυριότερη αιτία της τενοντοπάθειας είναι η χρόνια καταπόνηση του επιγονατιδικού τένοντα, ο οποίος υφίσταται φλεγμονή και εκφύλιση. Σημαντικοί προδιαθεσιακοί παράγοντες είναι οι εξής:

• Αθλήματα που περιλαμβάνουν συχνά άλματα ή παρατεταμένη κάμψη του γόνατος
• Η απότομη αύξηση τόσο της έντασης όσο και της διάρκειας των προπονήσεων.
• Η κακή τεχνική
• Τα βλαισά και ραιβά γόνατα
• Η υψηλή θέση της επιγονατίδας (patella alta)
• Η παρουσία χαμηλής (πλατυποδία) ή υψηλής (κοιλοποδία) ποδικής καμάρας.
• Η χρήση ακατάλληλων υποδημάτων
• Η παχυσαρκία

Τα συχνότερα συμπτώματα είναι τα εξής:

• Έντονος πόνος και ευαισθησία κατά μήκος του επιγονατιδικού τένοντα, ο οποίος αρχικά εμφανίζεται μετά την άσκηση, ενώ σε πιο προχωρημένα στάδια κατά την διάρκεια αυτής.
• Παρουσία οιδήματος-ερυθρότητας του τένοντα
• Αίσθημα δυσκαμψίας της άρθρωσης του γόνατος
• Αίσθημα κριγμού με τις κινήσεις του γόνατος

Ο ασθενής με τενοντοπάθεια του επιγονατιδικού τένοντα χρειάζεται εκτίμηση από εξειδικευμένο Ορθοπαιδικό Χειρουργό. Ο κ. Βλάχος αφού λάβει το ιστορικό σας, θα σας εξετάσει πολύ προσεκτικά και εφόσον ενδείκνυται θα κάνει υπερηχογράφημα της περιοχής. Σε ορισμένες περιπτώσεις θα χρειαστεί μια απλή ακτινογραφία ή μια μαγνητική για την διερεύνηση των πιθανών αιτιών της πάθησης.

Η αντιμετώπιση της τενοντοπάθειας του επιγονατιδικού είναι κατεξοχήν συντηρητική και περιλαμβάνει τα εξής:

• Διαλείπουσα παγοθεραπεία 4-5 φορές την ημέρα, για 15-20 λεπτά κάθε φορά.
• Αντιφλεγμονώδη φάρμακα
• Ενέσεις με PRP
• Χρήση ειδικού νάρθηκα

Η χειρουργική αντιμετώπιση ενδείκνυται μόνο επί αποτυχίας της συντηρητικής αγωγής. Η επέμβαση περιλαμβάνει τον καθαρισμό του φλεγμονώδους τένοντα, την αφαίρεση των εκφυλισμένων ιστών και την επανασυρραφή του εναπομείναντος υγιούς τένοντα.

Η τενοντοπάθεια του επιγονατιδικού συνοδεύεται από έντονο και συνεχή πόνο, ο οποίος κρατά τον ασθενή μακριά από τις αθλητικές του δραστηριότητες. Η έγκαιρη διάγνωση και επιλογή της κατάλληλης θεραπείας είναι κρίσιμη για την καλύτερη και ταχύτερη αποκατάσταση του ασθενούς.