Social
Κάταγμα Κόπωσης – Stress Fracture
Ως Κάταγμα Κοπώσεως ορίζουμε την παρουσία οστικού οιδήματος ή μίας καταγματικής ρωγμής. Τα κατάγματα αυτά παρουσιάζονται συχνότερα σε αθλητές, ειδικότερα δρομείς, και αφορούν κυρίως τα οστά που δέχονται έντονες και επαναλαμβανόμενες φορτίσεις, όπως είναι η κνήμη και το πόδι.
Πρόκληση;
Οι κυριότεροι προδιαθεσιακοί παράγοντες πρόκλησης ενός κατάγματος κόπωσης είναι οι εξής:
- Η απότομη αύξηση τόσο της έντασης όσο και της διάρκειας των προπονήσεων. Παρατηρείται συνήθως σε αθλητές που ύστερα από μια περίοδο ξεκούρασης, αντί να επιστρέψουν στην προπόνηση προοδευτικά, ξεκινάνε με την ίδια ένταση που είχαν σταματήσει την προηγούμενη περίοδο. Το ίδιο συμβαίνει όταν ένας αθλητής δεν προσφέρει στο σώμα του τον απαραίτητο χρόνο αποκατάστασης ή αγνοεί τις διάφορες ενοχλήσεις που παρουσιάζονται.
- Η κακή τεχνική
- Η χρήση ακατάλληλων υποδημάτων
- Η πρόσφατη αλλαγή εδάφους προπόνησης (πχ από ταρτάν ή διάδρομο σε άσφαλτο)
- Οστική ανεπάρκεια – Οστεοπόρωση
- Οι γυναίκες. Στις γυναίκες αθλήτριες μπορεί να υπάρχει μια χαρακτηριστική τριάδα συμπτωμάτων που περιλαμβάνει: διαταραχές της όρεξης (βουλιμία ή ανορεξία), αμηνόρροια και οστεοπόρωση.
Συμπτώματα
Το κυριότερο σύμπτωμα είναι ο πόνος, ο οποίος επιδεινώνεται σταδιακά κατά την άσκηση και συνήθως υποχωρεί με την ανάπαυση. Επίσης, τις περισσότερες φορές υπάρχει τοπική ευαισθησία στην περιοχή του κατάγματος με συνοδό οίδημα και εκχύμωση.
Διάγνωση
Ο ασθενής με κάταγμα κόπωσης χρειάζεται εκτίμηση από εξειδικευμένο Ορθοπαιδικό Χειρουργό. Ο κ. Βλάχος αφού λάβει το ιστορικό σας, θα σας εξετάσει πολύ προσεκτικά και εφόσον ενδείκνυται θα
πραγματοποιήσει υπερηχογράφημα της περιοχής. Επίσης θα χρειαστεί μια απλή ακτινογραφία και μια μαγνητική ή αξονική τομογραφία για την διερεύνηση των πιθανών αιτιών του συνδρόμου.
Θεραπεία
Η αντιμετώπιση αρχικά είναι συντηρητική και εξατομικευμένη για τον κάθε ασθενή. Συνήθως περιλαμβάνει τα εξής:
- Τροποποίηση των δραστηριοτήτων, ώστε να αποφεύγονται αυτές που προκάλεσαν τον τραυματισμό.
- Διαλείπουσα παγοθεραπεία 4-5 φορές την ημέρα, για 15-20 λεπτά κάθε φορά.
- Επίδεση και ανύψωση του άκρου ώστε να μειωθεί το οίδημα της περιοχής.
- Βάδιση με βακτηρίες
- Χρήση ειδικού νάρθηκα
Τις περισσότερες φορές ο ασθενής μπορεί να συνεχίσει με αθλητικές δραστηριότητες, οι οποίες δεν φορτίζουν το μέλος, ώστε να διατηρήσει τη καλή φυσική του κατάσταση μέχρι την πώρωση του κατάγματος.
Η χειρουργική αντιμετώπιση ενδείκνυται πολύ σπάνια και επί αποτυχίας της συντηρητικής αγωγής. Αυτή περιλαμβάνει την ανατομική ανάταξη και την εσωτερική οστεοσύνθεση του κατάγματος.
Σύνοψη
Τα κατάγματα κόπωσης συνοδεύονται από έντονο και συνεχή πόνο, ο οποίος κρατά τον ασθενή μακριά από τις αθλητικές του δραστηριότητες. Η έγκαιρη διάγνωση και επιλογή της κατάλληλης θεραπείας είναι κρίσιμη για την καλύτερη και ταχύτερη αποκατάσταση του ασθενούς.